تحليل انتقادي آراء صالحي نجف آبادي درباره گستره نفوذ غلوّ در حديث شيعه و غاليانه دانستن پاره‌اي از احاديث شيعي در كتاب «غلوّ»

كتاب «غلوّ (درآمدي بر افكار و عقايد غاليان در دين)» نوشته نعمت‌الله صالحي نجف‌آبادي مشتمل بر مباحثي پيرامون تاريخ شكل‌گيري جريان غالي‌گري، چهره‌ها و وقايع تأثيرگذار و بررسي نمونه‌هايي از روايات مشكوك به غلوّ است. مؤلف در اين كتاب سعي كرده با بيان فعاليت افرادي مانند ابوالخطاب، شدّت نفوذ غاليان در ميراث اسلامي را نشان دهد و خوانندگان را نسبت به مضامين غاليانه در آن برحذر بدارد؛ اما بايد گفت او در اين مسير، دچار لغزش‌هايي شده است؛ مانند عدم توجه كافي به اعتبار و كميت احاديث مشابه و تأثير طرق پالايش احاديث از آسيب‌هاي احتمالي. صالحي نجف‌آبادي در بررسي برخي وقايع، برداشت‌هايي ارائه مي‌دهد كه گاه اساساً از آن‌ها برداشت نمي‌شود و گزارش‌هاي تاريخي نسبت به آن مطالب، ساكت است يا گاه تنها يك احتمال در كنار ديگر احتمالات است و دليل قاطعي بر اثبات آن وجود ندارد و با اين‌كه برخي نقدهاي او بر پاره‌اي از احاديث را مي‌توان قابل قبول دانست اما در مواردي مانند: علم امام حسين (ع) به شهادتِ خود، معناي امّي بودن پيامبر اكرم (ص) و تعداد آيات قرآن كريم، رواياتي را غاليانه و حاصل دست‌بُرد غاليان معرفي كرده كه اولاً دليل كافي براي غاليانه دانستن آن‌ها در دست نيست و ثانياً مضمون آن، به همان روايت يا راوي منحصر نيست تا بتوان با ردّ آن، مضمون آن را نيز مردود برشمرد.