رابطه بين توانمندسازي و چابكي نيروي انساني در هيئت هاي ورزشي شهر اصفهان

هدف از تحقيق حاضر تعيين رابطه بين توانمندسازي و چابكي نيروي انساني در هيأت‌هاي ورزشي شهر اصفهان بود. تحقيق حاضر توصيفي از نوع همبستگي و با توجه به هدف تحقيق از نوع تحقيقات كاربردي است. جامعه آماري تحقيق تمامي كاركنان هيأت‌هاي ورزشي شهرستان اصفهان (416 نفر) بودند كه از اين تعداد با استفاده از جدول كرجسي و مورگان (1970) به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده 201 نفر به‌عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. در تحقيق حاضر ابزار مورد استفاده براي جمع‌آوري داده‌ها دو پرسشنامه استاندارد توانمندسازي كاركنان اسپرتيزر (1995) و پرسشنامه چابكي نيروي انساني داير و شافر (1998) بود. روايي محتوايي و صوري ابزار تحقيق براساس مباني نظري و با استفاده از نظر استادان و متخصصان در اين زمينه لحاظ شد. پايايي پرسشنامه‌هاي توانمندسازي و چابكي نيروي انساني با استفاده از آزمون آلفاي كرونباخ به‌ترتيب 0.87 و 0.93 به‌دست آمد. به‌منظور تجزيه‌وتحليل داده‌ها از روش‌هاي آمار توصيفي (جداول، ميانگين، انحراف استاندارد) و آمار استنباطي (آزمون كولموگروف اسميرنوف، آزمون پيرسون و رگرسيون چندمتغيره) استفاده شد. نتايج نشان داد كه رابطه مثبت و معناداري بين توانمندسازي و چابكي نيروي انساني وجود دارد. همچنين تمام مؤلفه‌هاي توانمندي (معنا‌داري، خودتعييني، شايستگي و مؤثر بودن) پيش‌بين معنادار چابكي نيروي انساني بودند. بنابراين مي‌توان گفت با افزايش سطوح توانمندي كاركنان هيأت‌هاي ورزشي شهرستان اصفهان مي‌توان سطح چابكي آنان را افزايش داد.