رفع ابهام از ظواهر آيات ناظر به فلسفه خلقت با تأمل در مسأله خلود

از ديدگاه قرآن عبادت و نيل به رحمت، اغراض اصلي خداوند از خلقت انسان است؛ اما مسير طغيان و عذاب كه اكثريت انسان‌ها طي مي‌كنند، به‌ويژه مسئله خلود عذاب، موهم نقض غرض الهي است. اين تحقيق نشان مي‌دهد كه رفع ابهام فوق، منوط به تحليل درست مسئله عذاب و خلود است به اين معنا كه عذاب را بايستي واجد جنبه تربيتي دانست و خلود را به معناي مدت طويل نه جاودانه؛ چراكه معناي جاودانگي عذاب، مخالف قواعد عقلاني توحيد و موجب ابهام در فلسفه خلقت خواهد شد. نوشتار حاضر با رويكردي توصيفي، تحليلي مهم‌ترين دلايل خلود را بررسي و ميزان قوت آن‌ها را در مقابل ادله توحيدي، عقلي و نقلي بررسي مي‌كند تا ضمن مبناسازي براي نفي جاودانگي عذاب، تصويري هماهنگ تر و عميق‌تر از فلسفه خلقت از منظر قرآن ارائه دهد. اين تصوير به دليل اشتمال بر مؤلفه‌هاي احساسي و انگيزشي، از حيث كاربردي در حل معضلات رواني جامعه نيز موثرتر است.