ارائه الگوي تخصيص منطقه‌اي اعتبارات تملك دارايي‌هاي سرمايه‌اي بخش بهداشت و درمان

بخش سلامت و اعتبارات تخصيصي به آن به دليل تقويت سرمايه انساني از مسير بهره‌وري نقش مهمي در رشد اقتصادي و توسعه انساني كشورها ايفا مي‌نمايد. اين اعتبارات، به‌ويژه در شكل تملك دارايي‌هاي سرمايه‌اي، اگر به شكل بهينه تخصيص نيابد، بخش سلامت را از ارائه خدمات بهداشتي و درماني مطلوب ناتوان مي‌كند. در اين راستا، هدف اين پژوهش ارائه مدلي براي تخصيص اعتبارات تملك دارايي‌هاي سرمايه‌اي بخش بهداشت و درمان استان خراسان رضوي به شهرستان‌هاي اين استان است. براي دستيابي به اين هدف، از روش تصميم‌گيري چندمعياره مبتني بر رضايتمندي، بر اساس آمار و اطلاعات مربوط به اعتبارات و شاخص‌هاي منعكس‌كننده امكانات بخش بهداشت و درمان استان خراسان رضوي و با تاكيد بر مناطق محروم و كم تر توسعه‌يافته استفاده مي‌شود. يافته‌هاي اين پژوهش بر اساس الگوي ارائه‌شده، بالاترين سهم‌هاي بهينه را براي شهرستان‌هاي مشهد، بينالود، و زاوه، و پايين‌ترين سهم‌ بهينه را براي شهرستان گناباد از كل اعتبارات مربوط به تملك دارايي‌هاي سرمايه‌اي بخش بهداشت و درمان استان خراسان رضوي ارزيابي مي‌كند.