مطالعه شيوه‌هاي بازنمايي زنان در ده داستان كودك از محمدرضا يوسفي «بر مبناي فرانقش انديشگاني»

هدف اين پژوهش، بررسي شيوه‌هاي بازنمايي شخصيت زنان در ده داستان برگزيده‌ از محمدرضا يوسفي است. بر اين اساس داستان‌هايي از قبيل قاليچه‌ي بته‌گلي، قصه‌ي گل‌رو و گل‌بو، سبز، آبي و زرد و... ويژه‌ي مخاطبان گروه سني «ب» و «ج» بر مبناي فرانقش انديشگاني تحليل شده‌اند. يوسفي براي معرفي زنان در متن روايت از كنش، گفتار و صفات نسبت‌داده‌شده به شخصيت‌هاي داستاني بهره مي‌گيرد. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه زنان در داستان‌هاي مدّنظر، شخصيت‌هايي فعال، كنشگر، تأثيرگذار، تعليم‌دهنده و صاحب تفكر هستند. «فرايندهاي مادي» ابزار اصلي يوسفي در بازنمايي فعال و بدون تبعيض زنان در ساختار روايت‌ها است؛ اين فرايندها كاركرد ترغيبي چشمگيري دارند و مخاطب را با شخصيت داستان و كنش‌هاي وي همراه مي‌كنند و بر جنبه‌ي حقيقت‌نمايي داستان مي‌افزايند. شخصيت‌هاي زن در بيشتر اين فرايندها نقش كنشگر داشته و حضور كم‌بسامد اين شركت‌كنندگان در «فرايندهاي ذهني» نيز در «واقع نمايي» و «تقويت باورپذيري مخاطبان» مؤثر است.