بررسي تأثير مؤلفه‏هاي اقتصاد دانش بنيان بر بهره‏وري و مصرف آب در بخش كشاورزي ايران

امروزه، اقتصاد دانش بنيان، به عنوان راهكار برون رفت از مسائل و مشكلات مختلف، مطرح شده است. با توجه به اين‏كه، بيش از 90 درصد مصرف آب به بخش كشاورزي اختصاص دارد، دانش بنيان شدن كشاورزي كه يكي از مؤلفه هاي آن، نوآوري و توسعه سيستم‌هاي آبياري نوين در اراضي كشاورزي مي باشد؛ باعث افزايش راندمان مصرف آب و توليد مي شود. لذا؛ در اين مطالعه به بررسي تأثير مولفه‏هاي مختلف اقتصاد دانش بنيان بر بهره‏وري و مصرف آب در بخش كشاورزي ايران طي دوره 96 -1381، با استفاده از شبكه علي بيزين در قالب 4 سناريو پرداخته شده است. نتايج مطالعه نشان داد مؤلفه دانش و سرمايه انساني، كم ترين اثر را بر نرخ رشد مصرف آب در بخش كشاورزي ايران دارد و احتمال افزايش نرخ رشد سطح اراضي مجهز به آبياري تحت فشار با اجراي چهار سناريوي مؤلفه دانش و سرمايه انساني، رژيم نهادي و محرك اقتصادي، زيرساخت هاي اطلاعات و ارتباطات و نوآوري به‏ترتيب برابر با 59.9%، 55%، 60% و 60% و احتمال كاهش نرخ رشد مصرف آب در بخش كشاورزي 80% مي باشد. لذا حركت به سمت دانش بنيان شدن اقتصاد مي‏تواند به بهبود راندمان آب در بخش كشاورزي ايران كمك نمايد