طراحي مجدد رادياتور موتور بر اساس تعداد فين هاي بهينه به كمك الگوريتم ژنتيك

در اين تحقيق، عملكرد حرارتي يك رادياتور نمونه در شرايط محيطي تعريف‌شده، مطالعه شد. روابط حاكم بر انتقال حرارت براي جريان هوا و سيال خنك‌كننده آب و اتيلن گليكول (%50-%50) در رادياتور نوشته شد و سپس مشخصات رادياتور، تغيير داده شدند و روابط، مجدد بررسي شد. مشاهده شد عملكرد حرارتي يك رادياتور كه طول آن 25 درصد كاهش داده شده ولي تعداد فين‌هاي آن از 385 به 437 افزايش داده شده است با عملكرد حرارتي رادياتور اوليه، برابر است. براي بررسي اين موضوع، از روش ϵ-NTU استفاده گرديد. مقدار بهينه آن توسط الگوريتم ژنتيك طراحي‌شده 436 فين تعيين گرديد. همچنين فاصله بين دو فين از  mm92/3 به mm94/2 كاهش يافت كه مقدار بهينه آن توسط الگوريتم ژنتيك mm 867/2 تعيين گرديد. كاهش طول رادياتور، باعث سبك‌تر شدن رادياتور و كاهش هزينه‌هاي ساخت مي‌شود اما كاهش بيش‌ازحد آن مي‌تواند باعث نزديك شدن فين‌هاي خنك‌كننده به هم شود و مشكل در دفع حرارت را به وجود آورد.