مقايسه سلامت جسمي و همجوشي فكر-عمل در مبتلايان به اختلال وسواسي جبري، دوقطبي و بهنجار

مقدمه: از اختلالات روا‌نشناختي كه سلامت رواني، هيجاني و ارتباطي افراد مبتلا را با آسيب جدي مواجه مي‌سازد، اختلال وسواسي جبري و دوقطبي است. هدف: پژوهش حاضر با هدف مقايسه سلامت جسمي و همجوشي فكر عمل در مبتلايان به اختلال وسواس جبري، دوقطبي و بهنجار صورت گرفت. روش‌: پژوهش حاضر از نوع علي مقايسه‌اي و جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه بيماران وسواس جبري و دوقطبي بستري و مراجعه كننده به بيمارستان فاطمي و مطب‌هاي روانپزشكي شهر اردبيل در آذر تا بهمن ۱۳۹۸ و خرداد و تير ۱۳۹۹ است كه از طرف متخصصين تشخيص اختلال وسواسجبري و دوقطبي دريافت كردند. از اين جامعه آماري فوق تعداد ۴۰ نفر افراد وسواسي جبري،۴۰ نفر افراد دوقطبي و ۴۰ نفر افراد بهنجار به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزار اين پژوهش پرسشنامه همجوشي فكرعمل راچمن و شافران و سلامت جسمي عباسي و همكاران بود. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ و با آزمون آماري تحليل واريانس چند متغيره تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه تفاوت معناداري بين سلامت جسمي و مؤلفه‌هاي آن در مبتلايان به اختلال وسواسي جبري، دوقطبي و بهنجار وجود دارد (P ۰/۰۱). همچنين در متغير همجوشي فكر عمل و مؤلفه‌هاي آن در سه گروه بهنجار، دوقطبي و وسواس اين تفاوت معنادار است (P ۰/۰۱). يعني افراد بهنجار همجوشي فكر عمل كمتري نسبت به دو گروه ديگر دارند. نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌ها توصيه مي‌شود در به‌كارگيري درمان اختلال دوقطبي و وسواسي جبري نقش سلامت جسمي و همجوشي فكر عمل مورد توجه قرار بگيرد تا به وسيله آن سوگيري‌هاي شناختي در افراد مبتلا به طور ويژه‌اي مورد هدف قرار گيرد.