بررسي تأثير رهبري كاريزماتيك بر اشتياق شغلي با نقش ميانجي فرح‌بخشي در شغل در بين دبيران مدارس متوسطۀ دوم شهر كرمانشاه

پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير رهبري كاريزماتيك بر اشتياق شغلي با نقش ميانجي فرح بخشي در شغل بين دبيران شهر كرمانشاه انجام گرفت. پژوهش از نوع توصيفي همبستگي است و جامعۀ آماري پژوهش حاضر را كليۀ دبيران دورۀ متوسطۀ دوم در سال تحصيلي 1397 به تعداد 2845 نفر تشكيل داد. نمونۀ آماري 338 نفر بود كه با استفاده از فرمول كوكران و به روش نمونه گيري طبقه اي با حجم متناسب انتخاب شد. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامۀ رهبري كاريزماتيك كانگر و كانگو (1994)، اشتياق شغلي اسكافلي و همكاران (2002) و فرح‌بخشي در شغل مك‌ دوئل (2005) استفاده شد. تجزيه و تحليل داده ها به روش مدل سازي معادلات ساختاري انجام گرفت. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه رهبري كاريزماتيك به صورت مستقيم بر اشتياق شغلي (0.585=β) و فرح‌بخشي در شغل (0.845=β) تأثيرگذار است. فرح بخشي در شغل به صورت مستقيم بر اشتياق شغلي (0.310=β) تأثيرگذار است. همچنين، تأثير رهبري كاريزماتيك بر اشتياق شغلي توسط متغير ميانجي، فرح بخشي به‌طور غير مستقيم (0.260=β) تأييد شد.