معاهده منع تسليحات هسته اي (TPNW) و پيامدهاي آن بر نظام خلع سلاح هسته اي با تأكيد بر معاهده منع گسترش سلاح هاي هسته اي (NPT)

خلع سلاح هسته‌اي، نهادي است كه هم زمان با پيدايش نخستين سلاح‌هاي هسته‌اي پا به عرصه گذاشت. تقريباً تمامي اسناد هسته‌‌اي ازجمله NPT، نيل به خلع سلاح هسته‌‌اي را مقصد نهايي در اين مسير مي‌دانند. اما توسل به نظريه بازدارندگي هسته‌اي، تا كنون مانع از تحقق اين هدف شده است. در سپتامبر 2017، كشورهاي فاقد سلاح هسته‌‌اي عضوNPT، معاهده منع تسليحات هسته‌‌اي (TPNW) را تصويب كردند كه با وجود استقبال طرفداران صلح و نهادهاي بشردوستانه، با تحريم كشورهاي داراي سلاح هسته‌‌اي و متحدان آن‌ها روبه رو شد. با وجود آنكه اين معاهده هنوز لازم‌الاجرا نشده است، سؤالات زيادي ازجمله نحوه تعامل آن با NPT و برنامه خلع سلاح گام به گام آن ايجاد كرده است به‌طوري كه مخالفان آن را تضعيف كننده اجماع بين‌المللي و بي‌اثركننده تلاش‌هاي صورت‌گرفته مي‌دانند. ولي طرفداران آن را هنجار حقوقي و اخلاقي جديدي مي‌دانند كه مي‌تواند فشار مضاعفي را بر كشورهاي داراي سلاح‌هاي هسته‌‌اي براي دست كشيدن از نظريه بازدارندگي و پذيرش خلع سلاح هسته‌‌اي وارد كند.