عوامل اجتماعي مرتبط با مشاركت شهروندان تبريز در روند توسعه پايدار شهر

شهرها در كشورهاي درحال توسعه، با مشكلات قابل توجهي از جمله مشاركت اجنماعي پايين ، رشد بدون توسعه ، كنترل نرخ رشد بي رويه مهاجرت ، افزايش شمار فقرا ، نابرابري در فرصت ها و درآمدها مواجه هستند . هدف اين بررسي تعيين رابطه برخي عوامل اجتماعي و فرهنگي با مشاركت شهروندان شهر تبريز به منظور كمك به توسعه پايدار شهري بود . روش تحقيق پيمايش و ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه بود . جامعه آماري ، كليه شهروندان در سنين 4515 ساكن در نقاط شهري تبريز اعم از زن و مرد به تعداد 820000 نفر و حجم نمونه 680 نفر بود كه در سه گروه سني انتخاب شدند. در اين پژوهش، متغيرهاي انسجام اجتماعي، اعتماد اجتماعي، رضايت از دولت، نوگرايي، جنس و پايگاه اقتصادي‌ـ اجتماعي شهروندان با متغير مشاركت رابطه معني‌داري داشتند . البته متغير نوگرايي رابطه معني‌دار معكوسي با مشاركت داشت. با توجه به پايين بودن ميزان مشاركت شهروندان مي‌توان گفت اين وضعيت ناشي از موانع ساختاري در نظام سياسي و فرهنگي ايران است. پيوند افراد با جامعه و برقراري رابطه با آن و گسستگي آنها از جامعه، همه به محيط اجتماعي و فرهنگي كه در آن قرار گرفته اند، برمي‌گردد. اين وضعيت ، در كم و كيف توسعه پايدارشهري نقش دارد . مشاركت به عنوان مهمترين عامل در توسعه شهري به شمار مي رود ، بطوري كه بدون مشاركت مردم ، برنامه ريزي و توسعه پايدار شهري امكان پذير نيست.