شناسايي و اولويت‌بندي چالش‌هاي برنامه درسي دوره پزشكي عمومي با رويكرد اخلاق حرفه‌اي

زمينه و هدف: اخلاق پزشكي يكي از اصول مهم برنامه درسي پزشكي است. اين مطالعه با هدف شناسايي و اولويت‌بندي چالش‌هاي برنامه درسي دوره پزشكي عمومي با رويكرد اخلاق حرفه‌اي انجام ‌شده است. روش بررسي: : تحقيق از نوع تركيبي، از نظر هدف كاربردي و از لحاظ اجرا توصيفي-تحليلي است. داده‌هاي بخش كيفي به شيوه هدفمند و مصاحبه نيمه ساختارمند با 14 نفر از صاحب‌نظران حوزه اخلاق پزشكي جمع‌آوري و به روش تحليل محتواي كيفي استقرايي تحليل گرديد. از نتايج مصاحبه، پرسشنامه استخراج و روايي آن توسط نرم‌افزارR و به روش لاوشه و والتز باسل و توافق بين متخصصان به روش ضريب كاپا تعيين شد و پايايي نيز به شيوه آلفاي كرونباخ با نرم‌افزار SPSS(21) محاسبه شد. جامعه آماري بخش كمي، 457 نفر از پزشكان و دستياران باليني بودند و مطابق فرمول كوكران 209 نفر به روش تصادفي طبقه‌اي از گروههاي آموزشي باليني به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. آزمون تحليل عاملي تأييدي و تحليل اهميت عملكرد عامل‌هاي تحقيق توسط نرم‌افزار SMART PLS(3)انجام ‌شد. يافته ها: در بخش كيفي 13 درون‌مايه و 48 طبقه از چالش‌هاي عناصر برنامه درسي استخراج و تبديل به گويه شد. شاخص‌هاي CVI=0.93, CVR=0.9 ، ضريب Kappa 0.7 و پايايي پرسشنامه r=0.89 محاسبه گرديد. در آزمون تحليل عاملي كليه درون‌مايه‌هاي تحقيق تأييد شد و تحليل نقشه اهميتعملكرد نشان داد مهم‌ترين چالش‌هاي آموزش اخلاق پزشكي »بازبيني محتوا و منابع آموزشي «، »اجراي نامناسب «، »ضعف امكانات و فرصتها « و »مديريت برنامه پنهان « است. نتيجه گيري: شناسايي و اولويت‌بندي چالش‌هاي برنامه آموزشي، مي‌تواند به عنوان راهنما در بهبود سياست‌گذاري و اثربخشي برنامه مورد استفاده قرار گيرد.