چينش نخبگاني، جوانان و چالش‌هاي پيش روي تمدن نوين اسلامي؛ تاكيد بر نخبگان دانشگاهي

همگام با گسترش تحولات شگرف و تعاملات نوين، جوانان و نسل‌هاي جديد عمدتا تحت تاثير ابعاد جديدي از نقش‌آفريني نخبگاني و شخصيت‌هاي اجتماعي در قالب‌هايي نظير نخبگان سمبوليك(ستارگان سينمايي، ورزشي و هنري) قرار گرفته‌اند. اگرچه در نگاه نخست، تغيير در وضعيت و چيدمان نخبگاني محصول طبيعي شرايط و مقتضيات زماني محسوب شده و ميتواند تاثيرات مفيدي بر جامعه داشته باشد، اما اين موضوع زماني تبديل به چالش جدي خواهد شد كه اين گروه جديد از نخبگان در نقش پيشران‌هاي اصلي جامعه عمل نموده و عملا جايگزين نخبگان فكري شده و به موضوعات تخصصي و سياست‌هاي كلان جوامع نظير خط‌دهي‌هاي سياسي، اقتصادي و حتي ايدئولوژيك مبادرت نمايند. هدف: پژوهش حاضر درصدد است با رويكرد آينده‌پژوهي و روش سناريونويسي به اين پرسش بپردازد كه نخبگان علمي در مواجهه با تحولات الگوهاي اثرگذاري نخبگان در جوامع، چگونه مي‌توانند به جايگاه اصلي خود جهت توسعه و پيشرفت جهان اسلام بازگردند؟ فرضيه اصلي: نخبگان و انديشمندان درصورتي به مرجعيت فكري و راهبري جوامع نائل مي‌شوند كه بتوانند اولا متناسب با ويژگي‌هاي اصيل جوامع، شناخت نيازها و مطالبات مردمي و ثانيا با بكارگيري ظرفيت‌ها و شيوه‌هاي تعاملاتي جديد مانند فضاي مجازي و همراه‌سازي نخبگان سمبوليك، ايده‌هاي خود را تبديل به ارزش‌هاي فراگير در جامعه نمايند. يافته پژوهش: گسترش تعاملات بين‌المللي مانند فضاي مجازي فرصت‌هاي نويني فراهم مي‌نمايد تا نخبگان فكري جهان اسلام با تكيه بر ارزش‌ها و باورهاي مشترك جهان‌شمول اسلامي ناظر بر كرامت انساني بتوانند علاوه بر تاثيرگذاري‌هاي داخلي جهت توسعه، به عنوان يكي از پيشران‌هاي اصلي جهت همگرايي جهان اسلام محسوب شوند.