بررسي اشتقاق وكاربردهاي تربيت وربوبيت درقرآن در رهيافت به مفهوم تربيت قرآني

اصطلاح «رب و ربوبيت» از پر كاربردترين مفاهيم در قرآن كريم است. تحليل كاربردهاي اين اصطلاح در قرآن و نسبتي كه با تربيت به مفهوم اصطلاحي آن دارد وهم چنين بررسي مبدأ اشتقاق اصطلاح تربيت، نقش بسزايي در دست يابي به مفهوم تربيت در قرآن كريم داشته ومسير آن را هموار مي‌سازد.  مقاله حاضر با واكاوي آراء لغت‌شناسان و نيز مفسران قرآن كريم، با روش استناد به؛1 كاربردهاي قرآني ربوبيت و تربيت و فرض اشتقاق آن از چند ريشه «ربب و ربا و ربو» 2 و بانظر به هم پوشاني و قلمروهاي مشترك معنايي 3 و همايي مفاهيم و اصطلاحاتي كه ناظربه فرهنگ تربيتي قرآن‌اند و به نوعي در دست‌يابي به مفهوم درست «تربيت» و چگونگي و مراحل آن نقش دارند، سعي كرده آنها را به مثابه درآمد نظريه ومفهوم تربيت قرآني معرفي نمايد. در فرجام كار، مفهومي از تربيت بدست مي‌آيد كه با نظر به چگونگي، مجاري و مراحل آن، بر گرفته از معناي اصلاح، رشد و فزوني و ريشه «ربو» بوده وبانظر به جهت گيري و غايت، بريافته از معناي «رب» و به معناي تدبير و ربوبيّت مستمر و فراگيرالهي در همه اجزاء و نمودهاي هستي و بويژه انسان، تعبير و تحويل مي‌شود.