مديريت توسعه شهري‌ با رويكرد اقتصاد پايدار و مدلسازي LQ (نمونه موردي بافت شهري دزفول)

توسعه پايدار با تاكيد بر توسعه پايدار شهري طي دهه‌هاي اخير به تدريج به پاردايم نوين و مسلطي در ادبيات نظري و علمي رايج درباب برنامه‌ريزي شهري تبديل شده است. توسعه پايدار، توسعه‌اي است كه بتواند نيازهاي نسل حاضر را بدون تخريب و يا آسيب رساندن به تامين نيازها و خواسته‌هاي نسل‌هاي آينده تامين نمايد. شهري داراي توسعه پايدار است كه اقتصاد شهري پايدار، جامعه شهري پايدار و محيط زيست شهري پايدار را با حفظ اكوسيستم داشته باشد. كه اين شاخص‌ها از شرايط توسعه پايداراقتصادي است. ماهيت تحقيق حاضر توسعه‌اي – كاربردي و از نظر روش تحقيق (توصيفي – تحليلي) است. داده‌هاي فعاليت‌هاي صنعتي، خدماتي، كشاورزي به صورت مقايسه‌اي درسال 1395 مورد تجزيه تحليل قرار گرفته است. همچنين داده‌هاي بخش‌هاي اقتصادي به وسيله ضريب مكاني (LQ) و نمايش نموداري با سه عنصر اقتصاد كشوري، اقتصاد شهر دزفول و مقايسه ميان دو بافت شهر مورد ارزيابي قرار گرفته است. با تحليل و بررسي اقتصاد توسعه پايدار شهر دزفول از لحاظ ضريب مكاني كه خود شامل اشتغال پايه و غير پايه مي‌باشد. به ارائه پيشنهاداتي براي بهبود يافتن نسبت و ضرايب اقتصادي ارائه گرديده است. كه با افزايش اين دو مولفه ميزان اشتغال نيز افزايش مي‌يابد كه در انتها باعث داشتن اقتصادي پايدار مي‌شود، و با سنجش اقتصاد شهر دزفول بر اساس معيار كشوري بهراه بافت قديم و جديد دزفول به اشتغال غيرپايه مي‌رسيم كه اين امر باعث از كارافتادگي اقتصاد شهر و در نهايت شهر را از توسعه پايدار دور مي‌كند. كه براي رفع اين مشكل از دو سناريور الگوي مصرف و بهروري نيروي ثابت كار پيشنهاداتي ارائه مي‌شود كه به توسعه پايدار شهري كمك مي‌كند.