تأثير تمرينات تكليف دوگانه بر كنترل پاسچر نشست‌وبرخاست زنان سالمند با سابقه افتادن

هدف تحقيق حاضر بررسي تأثير تمرينات تكليف دوگانه شامل تمرينات تعادلي نشستن و برخاستن و تمرين شناختي بر كنترل وضعيت نشستن و برخاستن در زنان سالمند بود. 15 زن سالمند، به‌صورت تصادفي در دو گروه كنترل (7 نفر) و آزمايش (8 نفر) قرار گرفتند. پروتكل تمرين شامل تمرينات تركيبي (شناختيتعادلي) در گروه آزمايش و تعادلي در گروه كنترل بود. كنترل پاسچر توسط آزمون ميداني برگ و آزمون زمان برخاستن و رفتن ارزيابي شد. همچنين دامنه و سرعت نوسانات قامتي در جهت قداميخلفي و جانبي داخلي حين نشست‌وبرخاست با استفاده از دستگاه صفحه نيرو با فركانس 100 هرتز در پيش‌آزمون و پس‌آزمون ارزيابي شد. از آزمون تي همبسته و مستقل، ويلكاكسون و يومن ويتني در سطح معني‌داري 0/05 ge;P استفاده شد. تفاوت معني‌داري در نتايج آزمون برگ و دامنه تغييرات و سرعت تغييرات مركز فشار در جهت قدامي خلفي و ميانيداخلي در گروه آزمايش، قبل و پس از آزمون مشاهده شد. بر اساس نتايج، تمرينات تعادلي به شيوه تركيبي باعث بهبود تعادل عملكردي و كاهش نوسانات قامتي و متعاقب آن كنترل پاسچر نشست‌وبرخاست و كاهش خطر سقوط در سالمندان مي‌شود.