ملاحظات زيست‌محيطي در قراردادهاي نفتي

كشورهاي جهان سوم، به ويژه ايران و عراق، با وجود داشتن منابع غني نفتي در دنيا، توجه كمتري به آلودگي‏هاي ناشي از اين منابع داشته‏اند. به نظر مي‏رسد مشكلات پيش‌آمده در دنيا و تحريم‏ها عليه ايران باعث شده بود كه تنها بر كشف، حفاري و استخراج تمركز شود. البته به تازگي ايران و ديگر كشورهاي جهان سوم، نيز به اين مهم توجه و تأكيد دارند؛ زيرا با مشكل آلودگي، پيامدها و هزينۀ سنگين آن براي كشور و شهروندان روبه‏رو شده‏اند؛ اما معضلات آلودگي ناشي از استخراج معادن، تنها به انسان‏ها بازنمي‏گردد. آلودگي نفتي، زندگي آبزيان و چرخۀ اكوسيستم را با خطر جدي روبه‏رو كرده است. اين پژوهش، با بيان ملاحظات قانوني و قراردادي حفاظت از محيط ‌زيست در قراردادهاي مختلف نفتي ايران، به بررسي قواعد و الزامات محيط ‌زيستي در برخي كشورهاي نفت‏خيز جهان همچون نروژ، تايلند، اندونزي و كردستان عراق پرداخته و با واكاوي قراردادهاي منعقده و قوانين و مقررات الزام‌آور زيست‏محيطي، مطالعه‏اي تطبيقي دربارۀ رعايت يا عدم رعايت الزامات قانوني و قراردادي در زمينۀ مقابله با آلودگي در صنعت نفت وگاز آن كشورها و ايران داشته و به اين نتيجه دست ‌يافته است كه در طول زمان، مقررات و قواعد محيط ‌زيستي بهتر و بيشتري از جانب دولت‏هاي ميزبان براي شركت‏هاي فعال در زمينۀ اكتشاف، استخراج و حمل مواد هيدروكربني وضع و اجرا شده است.