تاثير ابزارها و روش‌هاي طراحي رايانه‌اي بر هنر-صنعت فرش معاصر ايران

ظهور ابزارها و روش‌هاي ديجيتال در جهان مدرن، كيفيت زندگي بشر را تغيير داده و بر هنرهاي سنتي جوامع نيز تاثير گذاشته است. طراحي سنتي نيز به عنوان محوري‌ترين مرحله‌اي كه آفرينش هنري در آن تحقق مي‌پذيرد، از اين تاثيرات بركنار نمانده و علي الخصوص در هنرهايي چون فرش، بيشتر بروز و ظهور يافته است. با توجه به گذشت دو دهه از تثبيت موقعيت ابزارها و روش‌هاي ديجيتال در طراحي فرش كشور، بررسي تاثيرات آن ضروري مي‌نمايد تا بتوان آسيب‌ها و فرصت‌هاي اين ابزارهاي نو را در طراحي سنتي بازشناخت. از سوي ديگر هنرمندان و خبرگان فعال در اين حوزه، شايسته‌ترين مرجع براي ارزيابي كيفيت اين تاثيرات هستند. بر همين اساس، پژوهش حاضر، با هدف شناخت تاثير ابزارها و روش‌هاي ديجيتال در طراحي سنتي، از طريق مصاحبه با فعالان حوزه‌ي طراحي فرش كشور نسبت به اين مسئله انجام شده است. اين پژوهش از نوع كيفي است و داده‌هاي آن از روش كتابخانه‌اي و ميداني در قالب مصاحبه‌ي عميق با جامعه‌ي نمونه‌ي 9نفري از متخصصان و فعالان طراحي فرش، جمع‌آوري و در روش دلفي، نظام‌بخشي شده‌اند و سپس در چارچوب گراندد تئوري، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته‌اند. پژوهش حاضر به اين نتيجه دست يافته كه اجماع خبرگان حوزه‌ي طراحي فرش بر نگرش تلفيقي، پذيرش رايانه به عنوان يك ضرورت يا فرصت و استفاده از آن در جهت حفظ هويت فرهنگي و هنري قرار دارد.