بازخواني مفاهيم معلم پژوهنده و درس پژوهي از نگاه دانشجويان علوم تربيتي

هدف اين مقاله بررسي شناختي مفاهيم معلم پژوهنده و درس پژوهي در نگاه دانشجويان علوم تربيتي پرديس طالقاني قم بود. اين مطالعه به روش كيفي انجام و داده‌هاي آن به كمك تبيين تجربيات زيسته دانشجويان علوم تربيتي از دوره تحصيلي آنان به روش مصاحبه جمع آوري شده است. دانشجويان علوم تربيتي با دو تجربه برنامه درسي قديم و جديد و عملياتي شدن آن از نيمه راه روبه‌رو بودند. آنان چندين درس با رويكرد پژوهشي پشت سر گذاشتند. يافته عمده اين مقاله نشان داد كه دانشجويان نتوانسته‌اند بين مفهوم معلم پژوهنده و درس پژوهي تفاوت عمده اي قائل شوند. تبيين تجربيات زيسته آنان در دروس مختلف با رويكرد پژوهشي، حاكي از آن است كه آنان نتوانسته‌اند به صورت شناختي و كاربردي، درك درست و مستقلي از دروس معلم پژوهنده و درس پژوهي كسب نمانيد. تحليل تجربيات دانشجويان در دروس عملي كه مهمترين آنها، كارورزي بوده و مي‌بايست به صورت كاربردي در دروس معلم پژوهنده و درس پژوهي، مهارت كافي به دست آورند، علم و مهارت لازم به دست نيامده است. تحليل يافته‌هاي اين مطالعه نشان داد كه تغيير برنامه درسي از نيمه‌راه، مطلوب نبوده و به نوعي هم برنامه قبلي آسيب ديد و هم برنامه جديد به كفايت لازم نرسيد.

no abstract