بررسي آزمايشگاهي عملكرد آب‌پايه تورسنگي بر ميزان استهلاك انرژي پايين‌دست سرريزهاي اوجي

اين پژوهش به ارزيابي آزمايشگاهي شرايط مختلف هيدروليكي بر عملكرد سازه‌هاي تورسنگي در استهلاك انرژي نسبي پايين‌دست سرريز اوجي پرداخته است. پارامترهاي مورد ارزيابي پژوهش حاضر شامل عدد فرود، ارتفاع آب‌پايه، مقدار بازشدگي در عرض آب‌پايه و قطر سنگدانه‌ها بودند. آزمايش‌‌ها براي دبي هاي 20 تا 40 ليتر بر ثانيه با دو ارتفاع آب‌پايه 5 و 10 سانتي متر و بازشدگي‌هاي 10، 15، 20 و 30 سانتي‌متر در عرض آب‌پايه و بدون بازشدگي انجام شد. نتايج نشان داد كه با افزايش ارتفاع آب‌پايه، طول پرش هيدروليكي نسبي افزايش يافته و ميزان استهلاك انرژي نسبي نيز افزايش مي‌يابد. همچنين با افزايش قطر سنگدانه، طول پرش هيدروليكي نسبي و ميزان استهلاك انرژي نسبي كاهش يافته و بيشترين ميزان استهلاك انرژي نسبي مربوط به سنگدانه با قطر متوسط 5/1 سانتي‌متر است كه ميزان استهلاك انرژي نسبي و طول پرش هيدروليكي نسبي به ترتيب حدود 9 درصد و 3/8 درصد بيشتر از سنگدانه با قطر3 سانتي‌متر ‌است. همچنين نتايج نشان داد كه ايجاد بازشدگي و افزايش آن در عرض آب‌پايه موجب كاهش استهلاك انرژي نسبي مي‌گردد. به‌طوري‌كه استهلاك انرژي نسبي در آب‌پايه با بازشدگي 30 سانتي‌متر حدود 7 درصد و طول پرش هيدروليكي نسبي آن حدود 9 درصد كمتر از آب‌پايه بدون بازشدگي بوده‌است.