مروري بر روش‌هاي تشخيصي بيماري‌هاي ويروسي ميگو با تاكيد بر بيماري لكه سفيد

در بين ويروس­ هاي بيماري­ زاي ميگو، ويروس لكه سفيد بيماري­ زا ترين و ماندگارترين عامل ويروسي در بين عوامل بيماري­زاي ميگو مي­باشد. براساس مطالعات صورت گرفته عفونت ناشي از اين بيماري‌ به دو صورت مشاهده مي­شود: در حالت اول كه معمولاً حالت حاد ناميده مي­شود در طي دو هفته و در گونه­ هايP.indicus، P.monodon و P.pencillatus گزارش گرديده است و در حالت دوم كه به صورت مخفي و غالباً به­ عنوان حامل ويروس مي­باشد در گونه­ هايي شبيه خرچنگ‌ها، ميگوي روزنبرگي و لابستــرها مشاهده مي­شود كه معمولاً هيچ علائمي از بيماري لكه سفيد نيز نشان نمي­دهند. روش‌هاي مختلفي جهت تشخيص بيماري­ هاي ويروسي گزارش گرديده است كه از آن جمله روش PCR، روش In situ hybridization ، Dot blot hybridization ، ELISA و روش پاتولوژي مي­باشد. امروزه جهت تشخيص سريع بيماري­ هاي ويروسي كيت‌هاي تجاري مختلفي ساخته شده است كه با روش PCR كار مي­كند و به صورت دو مرحله­اي (Nested) مي­تواند در تشخيص سريع بيماري بسيار مؤثر و مفيد واقع شود. در اين مقاله سعي شده است كه به صورت مختصر روش­ هاي مرسوم تشخيص بيماري هاي ويروسي ميگو مخصوصاً بيماري لكه سفيد مطرح و مقايسه بين هركدام از روش ­ها صورت پذيرد.

no abstract