بررسي نيازهاي آموزشي كارشناسان فني شيلات استان بوشهر در خصوص پرورش ميگو

توسعه صنعت شيلات (صيد و صيادي و آبزي پروري) كشور مانند ساير برنامه‌هاي توسعه به عواملي چند كه مهمترين و زيربنايي‌ترين آنها حضور نيروي انساني كارآمد است بستگي دارد. كارايي و توانمندي كارشناسان شيلات كشور نيز متكي به ميزان آموزش و برخورداري آنها از مهارت‌هاي تخصصي مي‌باشد. از اركان و پايه‌هاي نظام آموزشي، انجام نيازسنجي و تعيين ”نيازهاي آموزشي كاركنان“ بعنوان سرمايه‌هاي انساني سازمان‌ها مي‌باشد. اين پژوهش با هدف تدوين نيازهاي آموزشي كارشناسان فني در خصوص پرورش ميگو اداره كل شيلات استان بوشهر با مشاركت كارشناسان (خودارزيابي)، مديران و مسئولين مافوق آنها و متخصصين موضوع (مدرسين امور شيلاتي مجتمع‌ آموزش سازمان‌ جهاد كشاورزي و دانشگاه هاي استان) انجام شد. استفاده از نظرات مديران و متخصصين افزون بر خود ارزيابي كارشناسان گامي مهم در تدوين نيازهاي آموزشي آنها مي‌باشد. جامعه آماري پژوهش شامل كارشناسان شيلاتي، مديران آنها و همچنين مدرسين شيلاتي مجتمع‌ آموزشي و دانشگاه هاي استان بوده كه براي نمونه‌گيري كارشناسان و مديران از روش نمونه‌گيري تصادفي استفاده شد. براي مدرسين نيز از روش تمام شماري استفاده گرديد. در انجام پژوهش از مصاحبه‌هاي متمركز بر گروه (Focus group interview) و پيمايش (Suruey) استفاده گرديد كه در نهايت 32 نياز تعيين و اولويت‌بندي گرديد. در پايان پيشنهاداتي جهت اجراي مطلوب نيازسنجي و دوره‌هاي آموزش ضمن خدمت اين كارشناسان ارائه گرديده است.

no abstract