شناسايي صيدگاه هاي بالقوه ميگو در آبهاي استان بوشهر با استفاده اطلاعات ماهواره اي

بررسي پارامترهاي كيفيت آب در روش‌هاي سنتي با نمونه‌برداري انجام مي‌شود كه به صورت نقطه‌اي، گران قيمت و زمان‌بر است. به علاوه نتايج حاصل از اين نقاط نمي‌تواند معيار خوبي براي شناسايي مناطق وسيع باشد. در اين حالت مي توان از اطلاعات ماهواره اي كه پيوسته و جامع مي باشند، براي شناخت اكوسيستم‌هاي گسترده آبي استفاده نمود. در اين طرح اطلاعات دماي سطحي آب دريا و كلروفيلa از تصاوير ماهواره لندست 7 كه قدرت تفكيك آن 30 متر است، استخراج شد و با اطلاعات پارامترهاي فيزيكوشيميايي آب دريا كه در تير ماه سال 1396 با دستگاه CTD ثبت شده بود، تلفيق شد. ميزان صيد در واحد تلاش صيادي ميگو (CPUE) از اطلاعات گشت هاي ارزيابي ذخاير ميگو در آبهاي استان بوشهر حدفاصل منطقه راس الشط تا مطاف در سال هاي 1381 تا 1397 استخراج و محاسبه شد. نتايج تحليل اطلاعات بدست آمده نشان داد كه ضريب همبستگي همپوشاني فازي بين دماي سطحي آب دريا و كلروفيل a با ميزان صيد در واحد تلاش صيادي ميگو در آبهاي استان بوشهر 0.85 و ضريب تبيين منحني آناليز رگرسيون خطي بين عكس ضريب همپوشاني دماي سطحي–كلروفيل و ميزان صيد ميگو 75/ است. اين نتايج نشاندهنده رابطه معني داري قوي و مثبت بين اين سنجه هاي محيطي و تلاش صيادي ميگو است. براساس نتايج بدست آمده مناطق بالقوه صيادي ميگو در آبهاي استان بوشهر در دوره مورد بررسي به ترتيب شامل؛ محدوده نخيلو، رود مند، راس خان، مطاف، هليله و رستمي بودند.

no abstract