تحليل تطبيقي - فازي شرايط علي و بسترهاي نهادي اجتماعي رقابت‌پذيري بين كشورهاي نوظهور اقتصادي

رقابت به‌منزلۀ يكي از اشكال تعامل اجتماعي كه بين طيف تضاد همكاري قرار دارد، زماني به كنش مفيد و سازندۀ اجتماعي تبديل مي‌شود كه خصلت همكارانه داشته باشد. شكل‌گيري رقابت مفيد، مؤثر و مبتني بر همكاري در جامعه، به شرايط و زمينه‌‌هاي مساعد اقتصادي، سياسي، فرهنگي، اجتماعي و حقوقي منوط است. در اين مقاله با استفاده از روش كيفي – تطبيقي، عوامل و موانع رقابت‌‌پذيري اقتصادي بين پنج كشور نوظهور اقتصادي جنوب‌شرق آسيا و پنج كشور منطقۀ غرب آسيا مطالعه شد. مطابق با يافته‌‌هاي پژوهش، تركيب عطفي حاكميت قانون و نبودِ ناامني، دليل لازم و نه كافيِ رقابت‌پذيري است كه در تركيب با اعتماد اجتماعي و شفافيت يا در تركيب با نبودِ نابرابري سبب وقوع نتيجه مي‌شود. ميزان شاخص سازگاري و پوشش كل براي اين تركيب عطفي برابر با 0.98 و 0.60 است. همچنين مبتني بر راه‌حل صرفه‌جويانه، نبودِ حاكميت قانون شرط لازم و كافي تحقق‌نيافتن رقابت‌پذيري در كشورهاي ناموفق بوده است. مقادير شاخص سازگاري و پوشش اين شرط به ترتيب برابر با 0.83 و 0.92 بوده است.