مطالعۀ پديدارشناختي تجربۀ سالمندان 60 تا 90 سالۀ شيرازي از كرونا

شيوع ويروس ناشناختۀ كوويد19 بسيار سريع به پاندميك تبديل شد و فراتر از جسم آدمي، زندگي جمعي در ابعاد اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و سياسي را به چالش كشيد و به مهم‌ترين مسئلۀ پزشكي ـ اجتماعي مبدل گشت. با توجه به نوظهوري ويروس، پژوهش‌هاي اندكي در اين زمينه انجام شده ‌‌است. پزشكان گروه اصليِ در معرض خطر را سالمندان معرفي كرده‌اند، و شناخت تجربۀ آنان از كرونا بسيار اهميت دارد. پژوهش حاضر براي توصيف تجربۀ سالمندان شيرازي، از روش كيفي با رويكرد پديدارشناسي استفاده كرده، و بر اساس طرح عملي كلايزي انجام شده است، 15 نفر مشاركت‌كننده را با نمونه‌گيري هدفمند انتخاب كرده و تحت مصاحبۀ عميق نيمه‌ساختاريافته قرار داده است.مقولات اصلي شناسايي شده از تجربۀ زيستۀ توصيف‌شده توسط سالمندان عبارتند از : تغيير جريان عادي زندگي؛ آشفتگي روحي؛ آشفتگي خانوادگي؛ لذت و فرصت؛ استيگما؛ بازتعريف مفاهيم؛ تقديرگرايي؛ تدبيرگرايي؛ تقديرگرايي همراه با تدبيرگرايي؛ تاب‌آوري.