نقش اجتناب تجربي، دشواري تنظيم هيجان و نگراني از تصوير بدني در پيش‌بيني احتمال خودكشي دختران نوجوان

مقدمه: خودكشي يكي از معضلات بهداشت رواني و سومين علت مرگ و مير در بين نوجوانان است. هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر بررسي نقش اجتناب تجربي، دشواري تنظيم هيجان و نگراني از تصوير بدني در پيش‌بيني احتمال خودكشي در دختران نوجوان بود. روش: روش پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي و جامعه آماري شامل تمامي دختران نوجوان شهر كرمانشاه در سال ۱۳۹۸ بود كه به روش نمونه‌گيري در دسترس و با استناد به جدول مورگان تعداد ۳۵۰ نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه خودكشي در نوجوانان، پرسشنامه اجتناب تجربي بوند و همكاران، مقياس دشواري تنظيم هيجان گراتز و رومئر و پرسشنامه نگراني از تصوير بدني ليلتون بود كه همه پرسشنامه‌ها داراي اعتبار و پايايي بوده‌اند. به منظور تحليل داده‌ها از همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چند متغيره به روش هم‌زمان استفاده شد كه نهايتاً داده‌ها به وسيله نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ مورد تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: نتايج حاكي از آن بود كه اجتناب تجربي، مؤلفه‌هاي دشواري تنظيم هيجان (بجز فقدان آگاهي هيجاني)، نگراني از تصوير بدني بر احتمال خودكشي تأثير معناداري دارند (۰/۰۰۱ P). همچنين نتايج تحليل بيانگر آن بود كه متغيرهاي پيش‌بين با هم دقيقاً مي‌توانند ۲۷/۷ درصد احتمال خودكشي را تبيين كنند. نتيجه‌گيري: احتمال خودكشي در دختران نوجوان، توسط متغيرهاي اجتناب تجربي، دشواري تنظيم هيجان و نگراني از تصوير بدني قابل پيش‌بيني است، بنابراين پيشنهاد مي‌شود كه روانشناسان و مشاوران جهت كاهش احتمال خودكشي نوجوانان نقش اجتناب تجربي، دشواري تنظيم هيجان و نگراني از تصوير بدني را مورد توجه قرار دهند.