نسبت مناسبات هيدروپليتيك با تغيير ساختار هيدروهژمون نمونه پژوهي سد رنسانس در اتيوپي

رويكرد هماوردي در مناسبات هيدروپليتيك، جهت ‎دهنده به سياست‏گذاري‏ هاي آبي و سياست خارجي بسياري از كشورهاي واقع در حوضه ‏هاي آبريز مشترك به‌ويژه در مناطق كم ‌بارش و درگير كمبود آب مي‌باشد. در اين ميان، ناهماهنگي منابع آبي و حوضه‌هاي آبريز با مرزهاي سياسي كشورها بر نگراني‏ ها افزوده است. دامنه و ژرفاي مسئله زماني آشكار مي‏شود كه بدانيم نزديك به نيمي از جمعيت كره زمين در داخل حوضه‌ رودهاي مشترك ساكن هستند. وضعيتي كه امنيت آبي را به مسئله ‎اي حياتي براي اين كشورها تبديل كرده است. حوضه آبريز نيل متشكل از ده كشور از آن دست حوضه‏ هايي است كه مناسبات هيدروپليتيك، برخاسته از مسائل درون‌ حوضه ‏اي و مداخله قدرت‎ هاي فراحوضه ‎اي به دگرگوني در ساختار هيدروهژموني انجاميده است. پژوهش حاضر بر اين فرضيه استوار است كه متناسب با فراز و فرود منابع قدرت‎ آفرين كشورهاي حوضه نيل، ساختار هيدروهژموني و مناسبات هيدروپليتيك آن حوضه با نگرش به ساخت سد رنسانس به سود اتيوپي رو به تغيير است. روش‏شناسي حاكم بر متن، ماهيتي توصيفي تحليلي دارد و داده ‏هاي مورد نياز آن به روش كتابخانه ‌اي گردآوري شده است. نتيجه پژوهش نشان داد كه طرح ساخت سد رنسانس آغازي بر پايان هيدروهژموني مصر و تغيير ساختار قدرت در حوضه نيل است.