دماوند، بلندترين قله و نماد ملي ايران

دماوند، بلندترين قله ايران و به‌عنوان يكي از قله‌­هاي مخروطي شاخص در جهان، زيست بوم بي‌نظيري است كه به دليل اختلاف ارتفاع چشم‌گير و دارا بودن دره‌ها و دامنه‌هاي پرشمار، گونه‌هاي گياهي و جانوري متنوعي را در خود جا داده است. وجود گونه‌هاي گياهي كوهستاني و نيمه‌كوهستاني از ويژگي‌هاي زيست‌بوم دماوند است كه در اين بين وجود برخي گونه­‌هاي انحصاري بر ارزش و اهميت آن مي­‌افزايد. ظرفيت‌هاي طبيعي دماوند شرايط مناسبي را براي مرتع‌داري، زنبورداري، گردشگري و كوهنوردي فراهم نموده است. وجود يخچال‌هاي طبيعي، ديواره و برج‌هاي يخ بلور، حفره‌هاي متعدد خروج گاز و بخار، توده­‌هاي گوگردي، چشمه‌هاي آب گرم و آب معدني در كوهپايه‌هاي دماوند، دهانه‌اي بزرگ با حوضچه‌ يخي‌شكل مخروطي از ديگر ويژگي‌هاي اين قله مي‌باشد. وجود گونه­‌هاي شاخص گياهي و ظرفيت‌هاي بالقوه طبيعي در آن شرايط مناسبي را براي استفاده­‌هاي گردشگري و كوهنوردي فراهم كرده است. با اين وجود، دماوند در شرايط حاضر با آسيب‌ها و مخاطرات جدي روبرو است كه چراي بيش از ظرفيت دام، جاده‌­سازي و تغيير كاربري اراضي، برداشت بي­‌رويه گياهان دارويي و خوراكي و گردشگري و كوهنوردي ناسازگار با محيط طبيعي دماوند از جمله اين آسيب‌ها مي‌­باشند.

no abstract