بررسي خصوصيات اكوفيزيولوژي راش شرقي در چهار رويشگاه مختلف جنگل‌هاي هيركاني

هدف از انجام اين پژوهش، سنجش مقدار تحت تنش كم آبي بودن درختان مادري در رويشگاه اصلي در وسط تابستان با مقايسه مقدار سه آنزيم مهم پاسخ به اين تنش و رنگيزه هاي فتوسنتزي در رويشگاه هاي مورد بررسي است. براي انجام اين پژوهش با توجه به پراكنش راش شرقي چهار رويشگاه با مقدار بارندگي و اقليم متفاوت در استان هاي گيلان، مازندران و گلستان براي نمونه برداري انتخاب شدند. نمونه برداري در هر منطقه از برگ 15 درخت مادري انجام شد و سپس آنزيم هاي پراكسيداز، كاتالاز و آسكوربات پراكسيداز و رنگيزه هاي كلروفيلي شامل كلروفيل a، b، كل و كارتنوئيد مورد سنجش قرار گرفتند. نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه جمعيت هاي درختان مادري راش در كليه مناطق مورد بررسي، داراي فعاليت آنتي اكسيداني متفاوتي بوده و در اين بين منطقه شصت كلاته كه كمترين مقدار بارندگي را نسبت به ديگر مناطق داشت داراي سطوح بالاتر آنزيم هاي پراكسيداز و آسكوربات پراكسيداز بود. همچنين تمام مناطق مورد بررسي داراي مقدار كلروفيل a متفاوت بودند به طوري كه جمعيت هاي شصت كلاته و سپس خيرود بالابند داراي كمترين مقدار كلروفيل هستند. نتايج همبستگي نيز حاكي از ارتباط معني دار مثبت بين مقدار كلروفيل a و مقدار بارندگي مناطق مورد بررسي است. مقدار كلروفيل a و آنزيم هاي پراكسيداز و آسكوربات پراكسيداز به عنوان صفات مؤثر در پاسخ به خشكي درختان مناطق مورد بررسي معرفي شدند.