دانش سنتي مرتبط با جنگل، بخش چهارم: يكان مديريت در جنگل هاي زاگرس

سازماندهي، فرآيندي است كه طي آن تقسيم كار بين افراد و گروه­‌هاي كاري و هماهنگي بين آنها به‌‌منظور كسب هدف­‌ها انجام مي‌شود. تقسيم كار سبب به­‌وجود آمدن سلسله‌مراتب (Hierarchy) در سازمان­‌ها مي‌­شود. سلسله‌مراتب، نظم و ترتيب پست­‌ها را در سازمان‌­ها مشخص مي‌­كند. به­‌ طرح سلسله‌مراتب در سازمان­‌ها، ساخت سازماني (Organizational structure) مي‌­گويند (زند بصيري، 1393). سازماندهي ابعاد گسترده‌­اي دارد مانند سازماندهي نيروي انساني، سازماندهي سطح مورد عمل، سازماندهي توليد و سازماندهي فرآيندهاي كاري. در زمينه سطح مورد عمل در جنگل، فرآيند سازماندهي مكاني (Territorial Organization) مفهوم پيدا مي­‌كند. طي فرآيند سازماندهي مكاني، جنگل به قسمت­‌هايي تقسيم مي­‌شود. سپس، وظايف و نقش­‌هاي گوناگون به سطح جنگل تخصيص مي‌­يابد (فاتحي و همكاران، 1388؛ زند بصيري و همكاران، 1390). سازماندهي مكاني، مبناي نظم زماني- مكاني و اجراي شيوه‌نامه‌ها و فعاليت‌هاي مختلف حفاظتي، پرورشي، احيايي، بهره‌برداري و در نهايت برنامه‌­ريزي و مديريت جنگل بوده و به­‌عبارت ديگر، اساس تهيه طرح­‌هاي مديريت جنگل را شامل مي‌شود...

no abstract