نقش مديريت چرا در همزيستي گونه سالسولا (Salsola laricina) با قارچ‌هاي ميكوريزي آربسكولار

نبود برنامه مديريت سيستم چرا در كشور در كنار ديگر عوامل طبيعي و غير طبيعي تخريب مراتع را تا حدود زيادي به‌دنبال داشته است. از يك نگاه تازه، نبود مديريت چرا، به‌عنوان پيامدي غيرمستقيم اما با نقش كليدي مي‌تواند بر ميكروارگانيسم­هاي مفيد خاك به‌­ويژه همزيستي گياه با قارچ‌­هاي ميكوريزي آربسكولار اثرات منفي داشته باشد و در اين حالت، به‌دليل بهم خوردن شديد تعادل گياه-قارچ، راه براي احياي مرتع با كمك قارچ­‌هاي همزيست مفيد خاكزي سخت مي‌شود. به‌منظور بررسي تأثير مديريت چرا بر همزيستي گونه خوشخوراك Salsola laricina با قارچ ميكوريز آربسكولار در سه سطح چراي سنگين، سبك و قرق در مراتع ساوه نمونه‌­برداري از ريشه­ و خاك اطراف ريزوسفر به صورت كاملا تصادفي انجام شد. ميانگين متغيرهاي اندازه­‌گيري شده درصد كلونيزاسيون ريشه و فراواني اسپور خاك پس از اطمينان از همگني واريانس و نرمال بودن ميانگين داده­‌ها با آزمون تجزيه واريانس به روش دانكن در سطح اطمينان 95 درصد مقايسه شدند. چراي زودرس و فشار بيش ازحد توان زمين به‌علت عدم مديريت سيستم‌هاي چرايي از جمله عواملي است كه به شدت منجر به كاهش درصد همزيستي قارچ با ريشه گياهان شده است و به‌مرور زمان از بين رفتن اين حلقه مهم اكوسيستمي در كنار عوامل ديگر از قبيل تغيير شرايط اقليمي و سوء مديريت عرصه‌هاي طبيعي كاهش پايه‌ها­ي سالسولا را به‌دنبال داشته است كه نتيجه آن به‌هم خوردن تركيب و فراواني پوشش گياهي و به‌تبع آن جايگزيني با گونه­‌هاي غيرخوشخوراك و مهاجم شروعي براي تخريب مراتع خواهد بود.

no abstract