چرايي و چگونگي ورود مساجد به آسيب‌هاي اجتماعي (مطالعه موردي: آسيب اعتياد)

اعتياد از مهم‌ترين آسيب‌هاي اجتماعي جامعه كنوني به شمار مي‌آيد. با وجود تلاش نهادهاي قانوني و اجرايي براي كنترل و پيشگيري از اين آسيب، بر اساس آمارهاي رسمي، همچنان وضعيت ابعاد اين پديده، بحراني است. در كنار نقش‌آفريني‌هاي مختلف نهادهاي رسمي و غيررسمي، مسجد به سبب جايگاه خاص و تأثيرگذاري ويژه آن بر آحاد جامعه، مي‌تواند در پيشگيري و كاهش اعتياد نقش‌آفريني كند. پرسش اصلي اين پژوهش نيز عبارت است از اينكه مسجد چگونه و در چه سطحي مي‌تواند در اين مسئله اجتماعي نقش‌آفريني كند؟ و هدف آن شناسايي چگونگي نقش‌آفريني اين نهاد اجتماعي مقدس و دستيابي به سازوكارهاي مواجهه صحيح آن با اين پديده اجتماعي معاصر است. براي به دست‌آوردن اطلاعات پژوهش، تركيبي از روش‌هاي اسنادي و كيفي (مصاحبه و مشاهده) استفاده شده و از روش تحليل محتوا نيز براي تجزيه و تحليل داده‌ها بهره گرفته شد. از يافته‌هاي تحقيق به دست مي‌آيد، مسجد با توجه به ظرفيت و جايگاه متعالي خود در ميان اجتماع انساني بويژه جوامع مسلمان، مي‌تواند با رعايت اصول كار تشكيلاتي متناسب با اقتضائات مسجد در سطوح مختلف پيشگيري، درمان و مبارزه با اعتياد و همچنين صيانت از معتادان بهبوديافته و خانواده‌هاي آنها در سطح محله و منطقه پيراموني خود نقش‌آفريني كند.