تاثير روان‌درماني گروهي مبتني بر پذيرش و تعهد بر احساس تنهايي و سازگاري اجتماعي دختران مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي

مقدمه: از جمله پيامدهاي اختلال اضطراب اجتماعي نارساكنش‌وري روان‌شناختي، اجتناب از تعاملات اجتماعي و بروز شخصيت اجتنابي در بزرگ‌سالي است. اين مطالعه با هدف تأثير روان‌درماني گروهي مبتني بر پذيرش و تعهد بر احساس تنهايي و سازگاري اجتماعي دختران مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي انجام گرفت. روش‌كار: طرح مطالعه حاضر شبه آزمايشي از نوع پيش‌آزمون پس‌آزمون با گروه كنترل و پيگيري بوده و جامعه آماري آن دربرگيرنده كليه دختران مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي كه بين سال‌هاي تحصيلي 1398- 1397 به مراكز مشاوره و خدمات روان‌شناختي سطح شهر تهران مراجعه داشتند بود. نمونه پژوهش نيز شامل 30 نفر از اين افراد بود كه به روش هدفمند انتخاب شده و به روش با استفاده از تخصيص تصادفي در دو گروه 15 نفره آزمايش و كنترل جايگزين شدند. به منظور گردآوري داده‌ها از مقياس احساس تنهايي (1980) و پرسشنامه سازگاري اجتماعي بل (1961) استفاده شده و به منظور ارائه مداخله نيز از پكيج روان‌درماني مبتني بر پذيرش و تعهد هيز و رز (2008) در 8 جلسه 90 دقيقه‌اي استفاده گرديد. داده‌هاي بدست آمده با استفاده از تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر و به كمك نرم‌افزار SPSS V.21 تجزيه و تحليل گرديد. يافته‌ها: تحليل داده‌ها بيانگر آن بود كه به دنبال ارائه مداخله در گروه آزمايش، تفاوت معني‌داري در نمرات متغير احساس تنهايي در مراحل پس‌آزمون (43.60) و پيگيري (45.51) نسبت به پيش‌آزمون (57.67) و متغير سازگاري اجتماعي در مراحل پس‌آزمون (14.33) و پيگيري (13.47) نسبت به پيش‌آزمون (18.40) وجود داشته و روان‌درماني گروهي مبتني بر پذيرش و تعهد اثرات مثبت معني‌داري را بر احساس تنهايي (p 0.001,f=47.65) و سازگاري اجتماعي (p 0.001,f=24.93) افراد گروه آزمايش برجاي گذاشته است كه در مراحل پيگيري نيز باقي‌مانده بود. نتيجه‌گيري: با در نظر داشتن تأثير روان‌درماني مبتني بر پذيرش و تعهد در كاهش احساس تنهايي و بهبود سازگاري اجتماعي افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي پيشنهاد مي‌شود كه اين روش درماني در جهت كاهش رنج تنهايي اين گروه از افراد به كار گرفته شود.