اثر آللوپاتيك عصاره آبي سه رقم جو زراعي (Hordeum vulgare) بر جوانه‌زني و محتواي رنگيزه ‏هاي علف‌هاي‌هرزازمك، چاودار و خاكشير

آللوپاتي پديده‌‌اي طبيعي است كه به‌عنوان ابزاري براي كنترل زيستي علف‌هاي‌هرزو به دنبال آن، افزايش توليد گياهان زراعي درنظرگرفته مي‏شود. ازآن‌جا‌كه گونه‌هاي گياهي ازمك (Lepidiumdraba)، چاودار وحشي (Secale cereale) و خاكشير (Descurainia sophia) جزء مهم‏ترين علف‌هاي‌هرز مزارع جو استان كرمان مي‏باشند، پژوهش حاضر به‌منظور ارزيابي توانايي آللوپاتيك ارقام نصرت، ماكويي و والفجر جو زراعي (Hordeum vulgare) روي ويژگي‏هاي جوانه‏زني و رشدي اين سه گونه علف‌هرز انجام شد. آزمايش در دو بخش آزمايشگاهي و گلخانه‏اي، به‌صورت فاكتوريل و در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار، در گلخانه دانشگاه شهيد باهنركرمان انجام گرفت. نتايج نشان داد كه بيشترين و كمترين درصد جوانه‏زني بذر، به‌ترتيب به چاودار وحشي (98.3 درصد) و ازمك (35.0) تعلق داشت كه تحت تيمار عصاره برگ‏هاي رقم‏هاي نصرت و ماكويي قرار داشتند. اگرچه عصاره برگ و ساقه رقم نصرت، تأثير چنداني بر وزن خشك ساقه و ريشه چاودار وحشي و ازمك نداشت، اما منجر به كاهش شديد 90 و 75 درصدي وزن خشك ساقه و ريشه خاكشير در مقايسه با شاهد شد. با وجود اين‌كه چاودار بيشترين حساسيت از لحاظ كلروفيل a و b داشت كه به ترتيب توسط ارقام ماكويي و نصرت ايجاد شد، اما بازدارندگي برگ ماكويي بر ميزان كاروتنوئيد ازمك بيشتر بود. به‌طوركلي، بيشترين اثرات منفي آللوپاتيك عصاره‏هاي سه رقم جو، بر رشد علف‌هرز خاكشير بود.