طراحي آميزه سياستي براي توسعه بوم‌سازگان نوآوري آذربايجان شرقي؛ مورد مطالعه: صنعت قطعه‌سازي خودرو

استان آذربايجان شرقي علي‌رغم قابليت‌هاي فناورانه مختلف، از منظر گونه‌شناسي نوآوري در شمار مناطق پژوهش‌گراي ناموفق قرار گرفته است. بر‌اين‌اساس و به فراخور وابستگي نوآوري به ويژگي‌هاي مناطق، اين مقاله به دنبال طراحي آميزه سياستي براي توسعه بوم‌سازگان نوآوري استان آذربايجان شرقي مي‌باشد. بدين‌منظور ابتدا با تكيه بر راهبرد نظريه داده بنياد و با بهره‌گيري از ابزار مصاحبه براي كسب تجربيات مديران كلان استان، چارچوبي بومي براي طراحي آميزه سياستي به منظور توسعه بوم‌سازگان استان توسعه يافت و سپس چارچوب مذكور در صنعت قطعه‌سازي خودرو پياده‌سازي شد. براساس يافته‌هاي پژوهش، جلب مشاركت طيف گسترده ذينفعان، همراستايي با سياست‌هاي بالادستي و هم‌ارز، توجه به زيربناي نوآوري منطقه و تاكيد بر هم‌افزايي فرامنطقه‌اي در الگوي كلان سياستگذاري نوآوري مورد توجه قرار گرفت. همچنين  بر اهميت گونه‌شناسي، بررسي اجزا، شناسايي عوامل موفقيت و تحليل چرخه عمر در ارزيابي بوم‌سازگان نوآوري تاكيد شد و در پايان ضرورت ارزيابي آثار اجراي ابزارهاي سياستي و برنامه‌ريزي براي پياده‌سازي آميزه سياستي تبيين شد.