تحليل راهبردي ايجاد پارك علم و فناوري تخصصي كشاورزي

پارك هاي علم و فناوري از جمله ابزارهاي مهم و اساسي دستيابي به اقتصاد دانش‌بنيان است و هدف اصلي آن، كمك به ايجاد شركت ها و مؤسسات توسط افراد نوآور كارآفرين است، به نحوي كه بتوانند با ريسك كمتر به موفقيت دست ‌يافته و در بازار آزاد ملي و بين‌المللي رقابت نمايند. كشاورزي يكي از بخش هاي مهم اقتصادي كشور است كه نيازمند توسعه فناوري براي غلبه بر چالش‌هاي موجود است. با توجه به تعداد كم شركت ها و واحدهاي دانش بنيان كشاورزي ضروري است تا با ايجاد يك ساختار حمايتي به رشد و توسعه اين واحدها كمك شود. پارك علم و فناوري تخصصي كشاورزي مي تواند با بهره گيري از ظرفيت هاي موجود زمينه اين كار را فراهم آورد. هدف اين تحقيق تحليل راهبردي ايجاد پارك علم و فناوري تخصصي كشاورزي است. براي اين منظور با بهره گيري از نقطه نظرات كارشناسان، نقاط قوت و ضعف دروني و فرصت ها و تهديدهاي بيروني ايجاد اين پارك شناسايي و راهبردهاي توسعه آن معرفي شد. مقايسه فضاي دروني و بيروني پارك علم و فناوري كشاورزي نشان داد كه فضاي محيط دروني و بيروني، به ترتيب با ضريب نهايي (0/14) و (0/31) به ترتيب مثبت و منفي مي‌باشد. به‌عبارتي در محيط دروني، نقاط قوت و در محيط بيروني تهديدها غالب هستند. نتايج اولويت‌بندي راهبردها بر اساس وزن عوامل تشكيل دهنده هر راهبرد نيز نشان داد كه راهبردهاي رقابتي يا تنوع (ST) با وزن 0/0754 در اولويت اول قرار دارد به‌عبارتي ضرورت دارد كه فضا براي اجراي سياست‌هاي رقابتي و تنوع در جهت احداث پارك علم و فناوري فراهم گردد.