اولويت شناسي در برنامه ريزي شهر سالم: تعامل شيمي نوين و رايانش مصالح سبز

اهداف: نسل جديدي از مصالح نوين ساختماني با استفاده از روش هاي رايانشي و ديجيتال توليد مي شوند. مصالح نوين ساختماني چشم انداز جديدي به امكان ايجاد محيط زيست شهري سالم ايجاد كرده است. هدف اصلي پژوهش، بررسي، تحليل و اولويت شناسي در رايانش مصالح نوين در هماهنگي با محيط زيست است. هدف كاربردي پژوهش، تبيين مفهوم و ارائه راهبردهايي براي كاربرد مصالح مناسب براي دست يابي به الگوي »شهر سالم « است. روش ها: پژوهش از نظر رويكرد روش شناختي كيفيكمي است. نتايج كيفي به تبيين مفهوم منتهي مي شود و اولويت شناسي از طريق پرسشنامه برخط به دست مي آيد. براي تاييد پايايي از ضريب كاپا يا ضريب توافق طرفين استفاده شده است. تعداد 386 پرسشنامه سالم جمع آوري، و با كمك همبستگي اسپرمن، نتايج بررسي و تحليل شدند. يافته ها: در ميان گويه هاي ده گانه استخراج شده درباره مصالح نوين به كاررفته، چهار گويه با درجه معناداري بالا به دست آمده؛ كه به ترتيب عبارتند از: 1 قرارگرفتن در معرض نور مستقيم خورشيد، 2 سلامتي مصالح (MSDS)، 3 سهولت تعويض و جايگزيني و 4 درجه جاذب رطوبت بودن. نتيجه گيري: افزيش خطر بيماري هاي فراگير نشان مي دهد كه تحقق كانسپت شهر سالم بدون رايانش مصالح نوين امكان پذير نيست؛ حوزه اي ميان دانشي و بين رشته اي كه نيازمند رويكردي تركيبي از شيمي سبز، رايانش زيستي و رايانش مبتني بر مواد است. رايانش مصالح نوين، روشي موثر در دست يابي به الگوي شهر سالم است؛ موضوعي كه نيازمند توسعه آموزش محيط زيست و مهارت مديريت شهر سالم است.