مدل اثرگذاري هوشمندي بر رقابت‏پذيري مقصدهاي گردشگري شهري در ايران

ظهور و بروز گردشگري هوشمند، توجه مديران و سياست‌گذاران مقصدها را به فرصت‏هايي كه از تطبيق راهبرد هوشمندي در سطح مقصدهاي گردشگري ايجاد مي‌شود، جلب كرده‌است تا بتوانند با اتخاذ رويكرد نوآورانه و هوشمندانه، مزيت رقابتي در گردشگري ايجاد و رقابت‏پذيري مقصدها را افزايش دهند. اين پژوهش در پي شناسايي و ارائۀ مدلي بوده كه در آن سازوكار اثرگذاري هوشمندي بر رقابت‏پذيري مقصدهاي گردشگري شهري در ايران تبيين شده باشد؛ بدين‌منظور و براي ايجاد فهم و ادراك عميق از ابعاد، عوامل و چگونگي اثرگذاري هوشمندي بر رقابت‏پذيري در مقصدهاي گردشگري شهري، رويكرد كمّي اتخاذ و دو مرحلۀ پژوهشي تدوين شد. در مرحلۀ اول با روش تحليل داده‏هاي آرشيوي، به ‏گردآوري و تلفيق پژوهش‎هاي پيشين و تعيين مؤلفه‏ها و شاخص‏هاي سنجش هوشمندي و رقابت‏پذيري مقصدهاي گردشگري پرداخته شده و يافته‏ها با استفاده از نظر خبرگان گردشگري اعتبارسنجي شد. در مرحلۀ دوم با استفاده از روش مدل‌سازي معادلات ساختاري و ابزار پرسشنامه، اثرگذاري هوشمندي بر رقابت‏پذيري مقصدهاي گردشگري براساس نظر خبرگان در سطح مقصدهاي دوازده‏گانۀ شهري منتخب سنجيده شده و به تأييد مدل ارائه‌شده، پرداخته شد. نتايج تحقيق نشان داد كه براساس مدل تحقيق، هوشمندي بر رقابت‏پذيري مقصدهاي گردشگري شهري اثرگذار است و هوشمندي روي‏هم‎رفته توانسته است 88 درصد از تغييرات رقابت‏پذيري مقصدهاي گردشگري شهري را پيش‌بيني كند. ارائۀ مدل اثرگذاري هوشمندي بر رقابت‏پذيري، تعيين مؤلفه‏ها و شاخص‏هاي هوشمندي و رقابت‏پذيري مقصدهاي گردشگري شهري، وجوه تمايز اين تحقيق نسبت‌به تحقيقات پيشين بوده‏اند.