بررسي كارايي جاذب پوست سخت گردو در حذف نيترات‌ از محلول‌هاي آبي

مقدمه: غلظت بالاي نيترات در آب آشاميدني براي سلامت مضر است بطوريكه در معده كودكان نيترات به نيتريت احيا شده و بيماري متهموگلوبينما را سبب مي‌گردد. بنابراين حذف نيترات آبهاي آلوده ضرورت دارد. هدف از اين مطالعه تعيين كارايي جاذب پوست سخت گردو در حذف نيترات از محلولهاي آبي است. مواد و روش‌ها: مطالعه بنيادي – كاربردي حاضر در مقياس آزمايشگاهي و به صورت ناپيوسته انجام گرفته است. ابتدا پوست سخت گردو جمع‌آوري شده و در كوره در دماي 700 درجه سانتيگراد به مدت يك ساعت سوزانده شد. جادب حاصل پس از خرد نمودن در هاون، با الك 20 و 100 مش دانه‌بندي گرديد. تاثير pH ، زمان تماس، دوز جاذب و غلظت اوليه نيترات بر عملكردجذب مورد بررسي قرار گرفت. غلظت نيترات در طول موج‌هاي 220 و 275 نانومتر توسط دستگاه اسپكتوفتومتر UV به روش استاندارد متد اندازه‌گيري شد. pHPZC جاذب نيز اندازه‌گيري شد. يافته‌ها: نتايج اين مطالعه نشان داد كه pH بهينه 9 مي‌باشد بطوريكه در pH بالاتر و پائين‌تر از بهينه به ترتيب درصد حذف افزايش و كاهش مي‌يابد. راندمان حذف تا زمان تماس تا 120 دقيقه افزايش ولي بعد از 120 دقيقه درصد حذف كاهش يافت. افزايش دوز جاذب و غلظت اوليه‌ي آلاينده به ترتيب سبب افزايش و كاهش راندمان جذب ‌گرديد. در شرايط بهينه راندمان حذف نيترات 78 درصد بود. نتيجه‌گيري: مطالعه حاضر نشان داد كه جادب پوست سخت گردو مي‌تواند به عنوان يك جاذب ارزان و موثر جهت حذف نيترات مورد استفاده قرار گيرد. فرآيند حذف در محيط قليايي موثرتر است.