روابط ترامتني آفرين نامۀ ابوشكور بلخي و بوستان و گلستان سعدي

بر اساس نظريۀ بينامتني، هيچ متني در انزوا شكل نمي گيرد و هر متني به شكل صريح يا غير صريح از كتب پيش از خود تاثير مي پذيرد. ژرار ژنت با مطالعه روابط متون به موضوع ترامتنيت دست يافت و آن را به پنج مقوله: بينامتنيت، زبرمتنيت(بيش متنيت)، فرامتنيت، پيرامتنيت و سرمتنيت طبقه بندي كرد. بر اين اساس، هدف اين مقاله بررسي اين پنج مقوله ميان آفرين نامۀ ابوشكور بلخي و بوستان و گلستان سعدي است كه به شيوۀ كتابخانه اي و توصيفيتحليلي انجام شده است. هر دو شاعر در زمينه هاي: علم و خرد، سخن، بخت و اقبال، نكوهش طمع ورزي و ارزش قناعت، بهره بردن از زندگي و در سر متن ادبيات تعليمي داراي مشتركاتي هستند. آثار سعدي به عنوان «زير متن» (متن دوم) از آفرين نامه به عنوان «زِبَرمتن» (متن اول) به شدّت متأثر بوده است و مي توان گفت كه آثار سعدي نمونۀ كاملي از مبحث ترامتنيت است كه مقوله بينامتنيت و ترامتنيت بيشتري با زبر متن خود دارد.