گذر از «تربيت» به «آموزش»؛ مقايسه آداب تربيت هنرمندان در جوامع سنتي با جوامع امروزي (با تأكيد بر آموزش دانشگاهي)

در يك جامعۀ خدامحور، هر فعل انسان بر مبناي آموزه‌هاي «سنتِ» الهي و در جهت نيل به حضرت احديت بوده‌ و پرداختن به كار هنر و انتقال آداب و اصولِ مرتبط به آن نيز از اين قاعده مستثنا نيست؛ اما با تحولات رخ‌داده در شكل اكثر جوامع در دوران معاصر، كه به‌موجب آن بسياري از بسترها و زمينه‌هاي وجودي يك جامعۀ سنتي زايل گشته، بسياري از هنرهاي سنتي و آموزه‌ها و آداب مرتبط با آن نيز به دست فراموشي سپرده شده ‌است. مسئلۀ اصلي در اين پژوهش، مقايسۀ روش‌‌‌ها و آداب تربيتي هنرمندان در جوامع سنتي با جوامع امروزي (با تأكيد بر آموزش دانشگاهي) است. نوع پژوهش، توصيفي‌ـ تحليلي است و روش جمع‌آوري اطلاعات، كتابخانه‌اي و ميداني (مصاحبه) مي‌باشد. نتايج اين پژوهش، ضمن تأكيد بر جايگاه محوريِ «سنت» در تربيت هنرمندان در يك جامعۀ سنتي، بر تفاوت‌هاي بنيادينِ اهداف، اصول و روش‌هاي آموزشي در فرايند آموزش هنرمندان در جوامع سنتي با شيوه‌هاي آموزش دانشگاهي امروز صحه مي‌گذارد.