فهم زيباشناسانه از ماهيت علم و پيامد‌هاي آن براي تربيت علمي

هدف اصلي اين مقاله بررسي وجوه زيباشناختي علوم طبيعي براي دستيابي به فهمي زيباشناسانه از ماهيت علم و پيامدهاي آن براي آموزش علوم و تربيت علمي است. براي اين منظور با استفاده از روش هاي تحليلي و استنتاجي، پس از بررسي مؤلفه‌هاي توافقي ماهيت علم مبتني بر يافته‌‌هاي لدرمن و همكاران، به بررسي وجوه زيباشناختي مؤلفه‌هاي توافقي ماهيت علم پرداخته شد. اين بررسي نشان داد كه علم و فعاليت علمي داراي وجوه مشترك مهمي با فعاليت هنري و زيباشناسانه است. اهميت تخيل و خلاقيت، احساسات و عواطف، شمّ و شهود و توجه به معيارهايي مانند زيبايي، ظرافت، سادگي، تقارن و تناسبِ نظريات توسط دانشمندان و استفاده از استعاره‌ها و تمثيل‌ها؛ ازجمله وجوه زيباشناختي و هنري ماهيت علم است. اين پژوهش نشان داد كه: 1) اهميت پرورش قواي زيباشناختي در تربيت علمي؛ و 2) ضرورت اتخاذ رويكرد كل‌گرا در تربيت علمي، دو پيامد كلي و نظري است كه از فهم زيباشناسانه از ماهيت علم، به دست مي آيد.