بررسي كارايي شاخص كيفيت منابع آب ايران در مقايسه با سه شاخص ارزيابي آلودگي آب‌هاي سطحي به فلزات سنگين (مطالعه موردي رواناب حوضه شمال و شرق تهران)

رواناب‌هاي شهري از مهم‌ترين منابع غيرنقطه‌اي انتشار فلزات سنگين به محيط‌هاي پذيرنده مي‌باشند كه ارزيابي و پايش كيفيت آن‌ها اهميت ويژه‌اي دارد. اين پژوهش با هدف بررسي محتواي فلزات سنگين در رواناب شهري و مقايسه كارايي شاخص پارامتر‌هاي سمي كيفيت منابع آب سطحي ايران با شاخص‌‌ آلودگي، شاخص ارزيابي فلزات سنگين و شاخص آلودگي فلزات سنگين انجام شد. بدين‌منظور طي سه رخداد سيلابي در سال‌هاي 98-1397 از رواناب خروجي حوضه سرخه حصار تهران نمونه‌برداري و غلظت آرسنيك، آهن، سرب، روي، كادميم، كروم، مس، منگنز، موليبدن و نيكل با دستگاه ICP-MS اندازه‌گيري شد. مقادير شاخص‌هاي آلودگي، ارزيابي فلزات سنگين، آلودگي فلزات سنگين و كيفيت منابع آب سطحي ايران به‌ترتيب در گستره 68.2-5.5، 74.4-9.6، 192.7-83.2 و 23.7-8.8 قرار داشتند. نتايج آزمون همبستگي اسپيرمن نشان‌دهنده همبستگي قوي (0.999-0.775) هر چهار شاخص در رواناب بود. مقايسه نتايج شاخص‌ها در ارزيابي كيفيت رواناب نشان داد شاخص كيفيت منابع آب سطحي ايران، به‌ترتيب با شاخص‌هاي آلودگي، آلودگي فلزات سنگين و ارزيابي فلزات سنگين بيش‌ترين همبستگي را دارد. تفكيك بالاي درجه آلودگي و تاثيرپذيري كم‌تر از غلظت‌هاي بسيار بالا از نقاط قوت شاخص كيفيت منابع آب سطحي ايران شناخته شد و مي‌توان از اين شاخص به‌عنوان ابزاري قدرتمند براي ارزيابي كيفيت رواناب‌هاي شهري استفاده كرد.