مقايسه به كارگيري عبارات احتياط آميز در بيماران اسكيزوفرن و افراد سالم

اين پژوهش به مقايسه استفاده از عبارات احتياط آميز در روايت بيماران اسكيزوفرن و افراد سالم مي پردازد. جهت استخراج روايت شركت كنندگان از فيلم كوتاه شش دقيقه اي گلابي استفاده شد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از دو شيوه توصيفي و استنباطي بر روي 7 مورد عبارات احتياط آميز؛ شامل افعال وجهي معرفتي ممكن، تكرار شمارش، ساخت پرسشي، ساخت شخصي غير ارتقايي، اصطلاحات وجهي، افعال ترديد و ساخت منفي انجام گرفت. در روش آماري استنباطي به تجزيه و تحليل و بررسي متغيرهاي پژوهش با استفاده از آزمون تي و منوتني پرداخته شد. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه ميان استفاده بيماران اسكيزوفرن و افراد سالم در به كارگيري انواع 7 مورد عبارات احتياط آميز مستخرج از داده هاي دو گروه، اختلاف معني دار مشهود است؛ بدين معنا كه افراد سالم از اصطلاحات وجهي و افعال ترديد در روايت خود به صورت معني داري بيشتر استفاده كرده اند. به نظر مي رسد كه اختلال در تئوري ذهن و به كارگيري قواعد كاربردشناختي بيماران اسكيزوفرن از دلايل اصلي اين اختلاف معني دار هستند.