شناسايي عوامل مؤثر بر تصميم‌گيري اخلاقي در سازمان‌هاي مردم نهاد و داوطلبانه

تصميم گيري اخلاقي، يك فرآيند چند وجهي است و اين پديده به عنوان چالشي براي سازمان‌هاي مردم نهاد تلقي مي‌شود. هدف اصلي پژوهش حاضر فهم و شناسايي ابعاد و مؤلفه‌هاي تشكيل دهنده و مؤثر بر تصميم گيري اخلاقي افراد و ارائه مدلي بومي براي سازمان‌هاي مردم نهاد و داوطلبانه مي‌باشد. ماهيت اين پژوهش اكتشافي بوده كه به روش بنيادي و با استفاده از رويكرد نظريه داده بنياد انجام گرفته است. مشاركت‌كنندگان در اين پژوهش شامل مديران و افراد كارشناس در سازمان هاي مورد مطالعه در استان همدان بوده كه به روش نمونه‌گيري هدفمند و با تكنيك گلوله برفي شناسايي شدند كه با توجه به اصل اشباع و كفايت داده‌ها، در مجموع با 20 نفر مصاحبه شد. يافته‌هاي حاصل از طراحي مدل پارادايمي نشان داد، تصميم‌گيري اخلاقي تحت تأثير مجموعه‌اي از عوامل بينفردي، سازماني و فراسازماني و مذهبي صورت مي‌گيرد. درنهايت نتيجه‌گيري شد كه شرايط مذكور به‌طوركلي موجب شده‌اند پديده‌اي به نام تصميم‌گيري اخلاقي توسعه و در اين نوع و شكل از سازمان‌ها مورد توجه افراد واقع شود و پيامدهاي چنين تصميماتي، منعكس كننده رفتار اخلاقي مثبت، ايجاد انگيزه مثبت در ذينفعان و مردم، انضباط اقتصادي و انضباط اجتماعي در جامعه است.