تأثير آموزش رويكرد راه حل مدار كوتاه مدت برافزايش سطح سازگاري دختران دبيرستاني

فاقد عنوان لاتين

اين پژوهش با هدف شناسايي اثر آموزش راه حل مدار كوتاه مدت بر افزايش سطح سازگاري دختران دبيرستاني ناسازگار انجام گرفت، پژوهش از نوع آزمايشي و با طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل اجرا شد. گردآوري اطلاعات به وسيله پرسشنامه شخصيتي كاليفرنيا انجام گرفت. جامعه آماري شامل دانش آموزان دختر دبيرستاني در سال تحصيلي 97-96 شهرستان ايلام بود كه به روش تصادفي، سه دبيرستان انتخاب شد و نمونه اي شامل 40 نفر از نمرات پايين تر از ميانگين انتخاب گرديد و به صورت تصادف در دو گروه آزمايش و گواه قرار گرفتند. ابتدا هر دو گروه در پيش آزمون سنجيده شدند، سپس گروه آزمايش طي شش جلسه تحت آموزش گروهي راه حل مدار كوتاه مدت قرار گرفتند و مجددا در پس آزمون هر دو گروه به سنجش در آمدند. نتايج تفاوت معنادار ميان گروه آزمايش و گواه را نشان داد (0/05>P). بر اين اساس مي توان گفت مشاوره گروهي راه حل مدار كوتاه مدت بر افزايش ميزان سازگاري دانش آموزان مؤثر بوده است.