بررسي نقش الگويي معلم در كمك به افزايش تاب آوري و تحمل دانش اموزان براساس نظريه يادگيري اجتماعي و ارائه راهكارهاي ساده و عملي

فاقد عنوان لاتين

هدف از پژوهش حاضر بررسي نقش الگويي معلم در افزايش تاب آوري و تحمل دانش آموزان بر اساس نظريه يادگيري اجتماعي بندورا و همچنين ارائه راهكارهايي ساده جهت كمك به افزايش تاب آوري و تحمل آنان است. كنار آمدن موفقيت آميز فرد با عوامل استرس زا و موقعيت هاي دشوار، تاب آوري ناميده مي شود(مك كويين ، 1996). محققاني همچون استرنبرگ بر آموختني بودن تاب آوري تاكيد ورزيده اند و از سويي ديدگاه يادگيري اجتماعي بندورا بر نقش الگو ها در شكل گيري رفتار تاكيد دارند. پر واضح است يكي از مهترين و تاثير گذار ترين الگوها در شكل دادن رفتار و صفات دانش آموزان، معلمان هستند كه مي توانند با رفتار و گفتار خود در همه زمينه ها از جمله افزايش تاب آوري و تحمل دانش آموزان موثر باشند. در اين پژوهش سعي شده است ضمن بررسي نقش الگويي معلم در افزايش تاب اوري ، راهكارهايي ساده و عملي كه منجر به افزابش تاب آوري و تحمل دانش آموزان مي شود معرفي شود.