سنجش اعتماد اجتماعي و عوامل مؤثّر بر آن، در بين كشاورزان شاليكارشرق استان گيلان (مورد مطالعه: آستانه اشرفيه)

فاقد عنوان لاتين

اعتماد اجتماعي، هستۀ مركزي سرمايۀ اجتماعي و از پيش شرط هاي اصلي توسعه است. توسعۀ روستايي و نقش حياتي آن، در بطن توسعۀ عمومي كشورهاي درحال توسعه، از بديهيّات است. دستيابي به توسعۀ روستايي از مجراي توسعۀ منابع انساني، با تكيّه بر اعتماد اجتماعي و با مشاركت عامّه مردم ميسّر است. شعاع اعتماد اجتماعي، شدّت و ضعف آن؛ درجوامع مختلف، متفاوت است. سنجش ميزان اعتماد اجتماعي: درون گروهي، برون گروهي و نهادي و اعتماد اجتماعي(كلّ) وآگاهي از رابطۀ مابين اعتماد اجتماعي و متغيّرهاي مستقل: (موقعيّت فردي، موقعيّت اقتصادي، موقعيّت -اجتماعي، مشاركت اجتماعي و امنيّت اجتماعي)، در ميان كشاورزان شاليكارگيلاني، هدف اين مقاله است. داده‌ ها، با استفاده از روش‌هاي آماري، مورد توصيف و آناليز قرارگرفته است. درآمار استنباطي، از نرم افزار SPSS و آزمون ضرايب همبستگي:كاي اسكوئر، وي كرامر، اسپيرمن،گاما و تحليل رگرسيون(چند متغيّره) استفاده شده است. نتايج حاصل از تحقيق نشان مي دهد، ميزان اعتماد اجتماعي درون گروهي در جامعۀ نمونۀ مورد بررسي در سطح متوسّط، اعتماد برون گروهي و اعتماد نهادي پائين تر از متوسّط و ميزان اعتماد اجتماعي(در مجموع) درسطح متوسّط(رو به پائين) قرار دارد. ما بين جنسيّت، سنّ، تحصيلات و شاليزار با ساختار زيربنايي نوين و ميزان اعتماد اجتماعي رابطۀ معني داري وجود ندارد. هم-چنين بين ميزان مساحت شاليزار تحت تملّيك و ميزان اعتماد اجتماعي رابطه اي معني دار، ولي منفي و معكوس؛ مابين موقعيّت اجتماعي، مشاركت اجتماعي و امنيّت اجتماعي، با اعتماد اجتماعي، رابطه اي معني دار، مثبت و مستقيم برقرار است. مضافاً ضريب رگرسيون برآورد شده نشان مي دهد، به ترتيب: ميزان موقعيّت اجتماعي، مشاركت اجتماعي و امنيّت اجتماعي بيشترين اثرگذاري را بر اعتماد اجتماعي داشته است.

فاقد چكيده لاتين