ارزشيابي اثربخشي رفتاري آموزش‌هاي امنيتي معكوس و رابطه آنها با توانمندسازي روان‌شناختي كاركنان

براى تعيين نتيجه و ارزشيابي ميزان اثربخشي برنامه‌هاي آموزشى در سازمان نيروي انتظامي، لازم است عملكردهاى رفتاري آن مورد ارزشيابى قرار گيرد تا بتوان انحراف‌هاي احتمالى از هدف‌هاى برنامه را كشف و تصحيح كرد. بهترين راهكار براى انجام يك ارزشيابى بومي، اندازه‌گيرى تغييرهايى است كه در شاخص‌هاي رفتاري و توانمندسازي روان‌شناختي كاركنان پس از حضور در دوره آموزشى در آنان به‌وجود آمده است. بر اين اساس، اين پژوهش با سه سؤال و فرضيه پژوهشي، به دنبال آن بود تا با شناسايي و تدوين شاخص‌هاي «اثربخشي رفتاري» و «توانمندسازي روان‌شناختي» بر اساس نظريه‌هاي كرك‌پاتريك و اِسپريتزر، يك فرايند ارزشيابي اثربخشي رفتاري بومي را طراحي و پياده‎سازي نمايد. به لحاظ هدف، اين پژوهش از نوع تحقيق و توسعه بوده و از لحاظ چگونگي گردآوري داده‌هاي مورد نياز براي پاسخ به سؤال‌هاي پژوهش، در گروه طرح پژوهش تركيبي_اكتشافي طبقه‌بندي مي‌شود. ضمن اينكه، از سه روش پژوهشي مرور نظام‌مند منابع علمي، تحليل محتواي مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته و پيمايش مقطعي سه پرسش‎نامه نگرش‌سنج به صورت پس‌رويدادي در دو نمونه آماري با حجم هر كدام 360 نفر استفاده شد. پس از تعيين شاخص‌ها و پيمايش مقطعي آنها در يك خوشه آماري، نتايج ضمن تأييد سه فرضيه پژوهش نشان داد از ديدگاه كاركنان و مديران خوشه آماري، آموزش‌هاي امنيتي معكوس داراي اثربخشي رفتاري معنادار در سه مؤلفه رفتار دانشي، رفتار نگرشي و رفتار مهارتي مي‌باشند و اين آموزش‌ها به خوبي توانسته بر توانمندسازي روان‌شناختي كاركنان تأثير مثبت داشته باشد كه اين هم موجب افزايش رضايت مديران در راستاي انجام وظايف محوله و بهره‌وري سازماني مي‌گردد.