واكاوي اختلال اضطرابي در كودكان و راهكارهاي درماني آن

فاقد عنوان لاتين

در پژوهش حاضر كه از نوع پژوهش هاي توصيفي است به اضطراب به عنوان اختلالي هم عرض با اختلال هاي رواني پرداخته شده است و با مراجعه به مقالات و منابع روان شناختي مرتبط با موضوع و مطالعه آنها به جمع بندي و نتيجه گيري در مورد نشانه هاي اختلال اضطراب در كودكان، علل به وجود آمدن اين اختلال ها، ديدگاه هاي نظري اضطراب و روشهاي مداخله اقدام شده است. نتيجه گيري: اختلالات اضطرابي متداول ترين اختلال روان پزشكي و از جمله شايع ترين اختلال در كودكان سنين مدرسه رو مي باشد. شيوع اين اختلال از 4 تا 91 درصد در نوسان است و اغلب با اختلالات ديگري نظير افسردگي، اسكيزوفرني، خودكشي و سوء مصرف مواد همراه است. از جمله نشانه هاي اختلالات اضطراب در كودكان، مشكل در پاسخ هاي شناختي، رفتاري و جسمي آنهاست. مهمترين عوامل به وجود آورنده اضطراب عوامل زيست شناختي و جسمي، عوامل محيطي و اجتماعي و عوامل ژنتيكي و ارثي است. در فرآيند درمان اختلالات اضطرابي انواع مختلفي از مداخلات روان شناختي مورد توجه قرار گرفته شده است كه در اين مقاله به مداخله ها آدلري، شناختي-رفتاري، عقلاني- هيجاني- رفتاري و گشتالت درماني پرداخته شده است.